Een maand met mijn OM-D: een review
Waarschijnlijk wordt mijn volgende auto een Franse auto. Het is mij namelijk onlangs opgevallen dat met name Franse automerken zich in hun campagneuitingen bijzonder richten op emoties. Zoals die ene reclame, het merk weet ik al niet eens meer: een man denkt na over de aanschaf van een auto en de verkoper probeert te raden waarom de man de auto nodig zou hebben. Uiteindelijk antwoordt de man: “Ik heb hem niet nodig. Maar ik wil hem.” En dat is eigenlijk precies hoe ik slechts een jaar na aanschaf van mijn trouwe 5D mark II de Olympus OM-D heb gekocht.
Een nieuwe camera stond niet op mijn lijstje. Olympus kende ik alleen van hun leuke Facebook-pagina, die ik ook als Canon-fotografe trouw volgde. Maar goed, de producten van Olympus had ik nooit overwogen. Tot ik bij de stand van Olympus kwam en de prachtig verpakte OM-D’s zag. Terwijl de medewerker van Olympus mij vertelde over de vijf-assige beeldstabilizatie, riep ik: “wat een mooi doosje!” Ja. Ik was direct verliefd. En dat gevoel werd alleen maar sterker toen ik even met de camera mocht spelen!
Om een lang verhaal niet veel langer te maken - ik heb mijzelf in twee weken overtuigd dat ik de camera gewoon moest kopen. Hij loste immers dat ene punt op, waar ik met de Canon zo’n moeite mee had: het gewicht. Voor een straatfotograaf is het gewoon niet fijn om een dag lang met ruim een kilo om de nek te lopen. Gevloerd door het mooie uiterlijk en lage gewicht heb ik de camera uiteindelijk aangeschaft. Nu, bijna een maand later, wil ik graag mijn ervaringen over het gebruik van deze camera met jullie delen.
Bediening en gebruiksgemak
Om te beginnen - het gebruiksgemak. De camera ligt heerlijk in de hand en ik heb volgens mij nog nooit zo veel aanspraak gehad van andere fotografen. De OM-D is gewoon hip! Maar belangrijker nog: hij is ook nog gemakkelijk in gebruik. Waar ik nog steeds niet wijs word uit de Nex 7 van mijn vriend, had ik met de OM-D alles al snel ingesteld. Voor de instellingen heb ik de review van DPreview gebruikt - zij geven enkele nuttige tips en een mooi overzicht van alle functionaliteit. Dat was eigenlijk zo gebeurd en ik kon aan de slag. Sindsdien kan ik elke functie moeiteloos vinden. Wat een superintuitief ding! Mijn favoriet is toch wel het bedienen van AF-punten met de vier pijltjestoetsen. Dat kan prima terwijl mijn oog tegen de zoeker zit!
Ik heb zelf de camera al snel ingesteld op beeldverhouding 1:1 (vierkante crop) en monochroom - dit maakt de JPEGs eigenlijk precies zoals ik ze meestal zelf nabewerk. Ik schiet nu dus ook JPEG naast RAW en gebruik de RAW-files “voor het geval dat”. Wat mij verbaast is dat de OM-D geen in-camera-HDR functie heeft (wel gewoon bracketing, natuurlijk), geen in-camera-panorama, en dat de creatieve modi vrij beperkt blijven. Geen groot probleem voor de meeste fotografen, maar verrassend vergeleken met de meeste andere systeemcamera’s.
Het touchscreen was daarentegen juist een fijne verrassing. Kantelen, richten en de foto is gemaakt voor je het weet. Wat ik lastig vind, is dat ik bij het bedienen van het scherm vaak met mijn vinger voor de zoeker kom, waardoor deze wordt geactiveerd en het touchscreen wordt uitgeschakeld. Waarschijnlijk is dit wel uit te zetten, maar eerlijk gezegd heb ik mij hier nog niet in verdiept.
Beeldkwaliteit: prima, mits genoeg licht
Tja, en dan het belangrijkste, de foto’s. De camera presteert uitstekend bij voldoende licht, maar bij laag licht en ISO 1600 vond ik de details wel aanzienlijk minder worden (lens: Olympus 45mm F1.8). Aan de 5D mark II kan de camera wat dat betreft niet tippen. Een ander nadeel vind ik de JPEG-conversie in combinatie met het schermpje. Toen ik een concert in laag licht fotografeerde en de foto’s ter plekke terugkeek, kreeg ik de indruk dat niets bruikbaar was: te veel ruis. Maar thuis aangekomen bleken de JPEGs minder erg dan ze leken en waren de RAWs zelfs goed bruikbaar. Ik vind de weergave op de camera dus geen recht doen aan de afbeeldingskwaliteit.
Over schieten met weinig licht gesproken… de vijfassige beeldstabilisatie. Ik vind hem heerlijk. Tijdens mijn vakantie in Zuid-Frankrijk (de Canon ging nog mee voor het geval dat, maar bleef de hele week in mijn koffer), heb ik wat fonteintjes met een langere sluitertijd gepoogd te fotograferen. Geen probleem voor de IS. Ik had scherpe foto’s bij 1/6 van een seconde, terwijl ik helemaal geen vaste hand heb (lens: Sigma 19mm F2.8).
Conclusie
Al met al ben ik ontzettend tevreden. Ik overweeg nog niet op mijn Canon weg te doen, maar deze zal worden bewaard voor opdrachten, studiowerk en andere situaties waarin gewicht een relatief kleine rol speelt en beeldkwaliteit bij laag licht belangrijk is. De OM-D is nu mijn camera-voor-elke-dag. Hij is klein, gemakkelijk in gebruik en maakt mooie foto’s!
Eindcijfer: 8.5
+ mooie looks en lichtgewicht
+ intuitief en goed bruikbare touchscreen
+ in-camera beeldstabilisatie
- verliest detail bij laag licht
- jpeg-conversie en schermpje niet optimaal
- geen in-camera HDR en panorama
